آیا در این مقطع، حماس و حامیانش کم‌تر از اسرائیل در کشته شدن کودکان فلسطینی مقصر هستند؟

Untitled

واژگانم بوی گوشت مرده می‌گیرند. قلمم سرد و کند می‌شود آنطور که به جای او می‌روم و تصویر جای خالیم در این صفحه در آینده‌ای که مثل او نمی‌داشتم در قاب عکسی روی دیوار شعور نصب می‌شود. از دیدن این کودک که باید بازی می‌کرد ولی دیگر نفس ندارد دلم می‌گیرد.

اما چه کسی مقصر است؟ بلی گلوله از تفنگ‌های اسرائیلی خارج می‌شود. اما به دعوت حماس و حامیان‌شان. باید تف انداخت بر صورت آن ترسویی که پشت گهواره‌اش خود را پنهان کرد و قلدری کرد. باید گفت ننگ بر کسی که توان جنگیدن ندارد مگر به قیمت پناه گرفتن پشت دیوار مظلوم‌نمایی که از ریختن خون کودکان سرخ است. هیچ انسان شریفی چنین نمی‌کند که برای اثبات قلدری خودش جان بی‌گناهان را به خطر بیندازد و در نهایت هم وقتی جان‌ها ستانده شد دوربین به دست وامصیبت‌ها سر بدهد. آیا سهم چنین احمقی در سرد شدن نفس آن کودک از آن یکی که گلوله را به آن سمت نشانه رفته کم‌تر است؟

گیریم که تو پدری باشی که خانه‌ات را از تو گرفته‌اند. آیا گهواره‌ی بچه‌ات را به کوچه می‌بری، پشت آن سنگر می گیری و اسم این کارت را می گذاری مبارزه؟ تو که توان نداری بجنگی، تو که می‌خواهی برای خانه‌ات بجنگی، تو که می‌خواهی در راهش بمیری، چرا بچه‌ات را به کشتن می‌دهی؟ گیریم تو کدخدایی باشی که دهکده را کدخدای قدرتمند ده همسایه از تو گرفته. آیا در حالی که می‌دانی تاب ایستادن نداری دار و دسته درست می‌کنی و جوان‌های مردم را می‌فریبی و خانه‌های‌شان را تبدیل به شورشگاه منفور آن قدرتمندان می‌کنی؟ چرا دار و دسته‌ات را از کودکان و خانه‌های مردم جدا نمی‌کنی؟ گیریم که فلسطین باشی و اسرائیل زمین‌هایت را گرفته. آیا حماس می‌شوی و از پشت بام مدارس و بیمارستان‌ها موشک پراکنی می‌کنی و خانه‌ی مردم را تبدیل به سنگر جنگ می‌کنی و اسمش را می‌گذاری مبارزه و کودکان کشته شده را بر سر دست می چرخانی؟

آیا تو در کشته شدن آن کودکان مقصر نیستی؟ آیا آن موشکی که از پشت بام خانه‌ی آن کودک شلیک کردی و می‌دانستی که در جوابش چند موشک به همانجایی که از آنجا شلیک شده اصابت خواهند کرد، بزدلی و ترسویی پلیدی نیست؟

پ ن: در مورد مغالطه‌ی کوچک بودن غزه و ناچار بودن حماس به استفاده از اماکن عمومی و مسکونی:

1- یعنی جایی برای پرتاب موشک نبود مگر حیاط مدرسه‌ای که در آن کودکان حضور دارند یا یک منزل مسکونی که در آن مردم زندگی می‌کنند؟ یعنی حماس نمی‌تواند بساطش را در یک جایی که کودکان و بی‌گناهان حضور ندارند برپا کند؟ هیچ جا نبود مگر پشت بام مسجد و بیمارستان و …؟ این چه مغالطه‌ای است؟
2- گیریم در کل غزه هیچ ساختمان خالی یا فضای بازی پیدا نمی‌شود که آن‌ها در آنجا موشک پراکنی کنند. در این صورت بسیار بی‌جا می‌کنند که اصولا موشک پراکنی می‌کنند. در این صورت باید بپذیرند که به دلایل جمعیتی و نظامی و بافت منطقه‌ای توان مبارزه را ندارند. شترسواری دولادولا نمی‌شود که! کودکان را به کشتن دهند و بعد بر جنازه‌های‌شان مرثیه‌سرایی کنند؟ این در واقع نشان می دهد که آن‌ها بهای قلدری‌شا
3- آن‌ها نمی‌توانند انتظار داشته باشند که سکوی پرتاب موشک‌شان را به پست بام مدرسه ببرند و بگویند بسیار خوب حالا که اینجا کودکان هستند پس ما موشک می‌اندازیم و اسرائیل فقط نگاه کند!
4- در عکس‌ها و فیلم‌ها می‌دیدیم که در منزل یکی از سران حماس که از آنجا موشک پرتاب می‌شد مردم را به عمد جمع کرده بودند که سپر انسانی بشود. موضوع جا نداشتن دیگر اینجا منتفی می‌شود چرا که جمعیتی اضافه بر ساکنین معمول آن خانه را به آنجا آورده بودند.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s