پیشنهاد: تشکیل هسته اولیه اتحاد اپوزیسیون با کمک بالاترینی‌ها

با توجه به لزوم وجود یک اپوزیسیون متحد برای ایران، تا کنون مطالب بسیاری در مورد چگونگی تشکیل آن از سوی اهل قلم و افراد درگیر با جریانات سیاسی ایران نوشته شده‌اند. همانطور که همه می‌دانیم مشکل عمده سر راه عملی شدن چنین خواسته‌ای،  عدم وجود روحیه همکاری و کار گروهی در میان ما ایرانی‌ها بوده است. اما بالاخره باید از جایی شروع کرد. در حال حاضر شورایی تحت عنوان «شورای هماهنگی راه سبز امید» اعلام وجود کرده است که ظاهرا تنها یکی از اعضای آن شورا که اقای امیر ارجمند باشند، شناخته شده است. متاسفانه این شورا در زمینه هماهنگ‌سازی حرکت‌های اعتراضی، موفقیت چندانی کسب نکرده است. به نظر می‌رسد که شورای مذکور اصرار به تداوم جریان اصلاح حکومت جمهوری اسلامی داشته باشد. این درحالی است که جمهوری اسلامی با قساوت و شدت عمل نسبت به دستگیری و حذف هرگونه صدای مخالف، نشان داده است که مطلقا انعطافی نسبت به پذیرش موارد اصلاحی نداشته و خود را کامل می‌داند.

با این مقدمه، با احترام به تلاش دوستانی که در شورای هماهنگی حضور دارند، مخصوصا با احترام به کوشش‌های آن‌ها نسبت به پوشش خبری زندانیان سیاسی، نیاز به وجود یک شورای ملی که عملکردش مبتنی بر قرار گرفتن عملی جنبش، در برابر اصل نظام باشد، ضروری است. این شورا باید متشکل از افرادی با طیف‌های مختلف باشد و با درنظر گرفتن همه مشترکات ملی، به منظور ایجاد هماهنگی در جنبش آزادی‌خواهی مردم ایران وارد عمل شود. پیشنهاد این است که دوستان حاضر در جامعه مجازی، افرادی را که برای عضویت در این شورا مناسب می‌دانند مطرح کنند. سپس افراد مذکور آمادگی یا عدم آمادگی خود را نسبت به حضور در چنین شورایی اعلام کرده و کار آغاز گردد. اما به منظور اجرایی شدن این مهم و ایجاد تضمین نسبت به عملکرد شورای جدید براساس خواسته‌های مردم و امکانات موجود، باید نکاتی مطرح شوند.

ابتدا مسئله اصلی این است که از کجا باید آغاز کرد؟ در جامعه واقعی داخل ایران که اصولا تلاش برای شکل‌گیری چنین شورایی نشدنی است. در خارج از ایران، مسئله ارتباط با مردم داخل به وجود می‌آید. این دو مسئله توجه ما را به سوی جامعه مجازی جلب می‌کنند. جایی که محل حضور مردم داخل ایران و خارج‌نشین‌ها است. بدیهی است که اگر از جایی شروع شود که تراکم افراد درگیر با جریانات سیاسی، چه مردم عامه و چه سیاست‌مداران و روشن‌فکران در آن بیش‌تر است، موفقیت و واقع‌گرایی هم بیش‌تر خواهد بود. به نظر من بالاترین جای مناسبی برای آغاز این کار است. می‌شود افراد حاضر در بالاترین که یک نمونه آماری موجود و قابل دسترس برای مشارکت در اجرای چنین طرحی هستند، چند نفر را برای تشکیل یک هسته اولیه مطرح کنند. سپس وب‌سایت بالاترین ترتیبی بدهد که این افراد، تکت تک یا گروهی از طریق همین سایت مصاحبه کنند. تضمین‌ها و شروط راهبردی مشخص شده و یک صفحه فیس‌بوک هم برای این شورا ساخته شود. در مورد اسم این شورا هم می‌شود بحث کرد. مثلا چیزی چون شورای ملی ایران آزاد یا کنگره ملی ایران یا عناوینی دیگر.

پیکربندی هسته اولیه:

هسته اولیه این شورا ، می‌بایست در برگیرنده طیف‌های وسیعی از جامعه باشد. موضوع پیکربندی و درصدی که هر طیف باید به خود اختصاص دهد، نیازمند کار تخصصی است. یک نفر متخصص در این زمینه لازم است که بتواند دلسوزانه این پیکربندی را ارائه دهد. در همین لینک می‌توان در مورد آن شخص بحث بشود که چه کسی مناسب است. مثلا مواردی چون روشن‌فکران جامعه دانشگاهی و جامعه‌شناسان و کارشناسان علوم سیاسی و حقوق‌دانان، طیف‌های سیاسی شامل ملی‌مذهبی‌ها،سلطنت‌طلب‌ها و مشروطه‌خواهان، چپ‌ها، مذهبی‌ها، اصلاح‌طلبان غیر حکومتی و همینطور نمایندگانی از قومیت‌های مخالف مانند کردها و ترک‌ها را می‌توان در این پیکربندی جای داد.

اصول اولیه:

فعالیت با هدف رسیدن به رفراندم آزاد در مورد اصل نظام سیاسی ایران به منظور دست‌یابی به حکومتی بدون تبعیض از هر نظر و التزام عملی به منشور حقوق بشر سازمان ملل، از پایه‌های اصلی تشکیل چنین شورایی هستند. البته این موارد پیشنهادی بوده و می‌توان نسبت به اصول اساسی هم بحث کرد.

تضمین‌ها:

اعضای شورای مذکور می بایست موافقت‌نامه‌ای را نسبت به دادن تضمین به مردم درخصوص تعهد به پایبندی به اصول اولیه، نظارت همیشگی مردم به عملکرد آن‌ها و پاسخگو بودن در این زمینه و رونمایی جلسات اولیه تصمیم‌گیری‌های‌شان در مورد برنامه‌ریزی‌های عمده امضا کنند. باز در این مورد هم می‌توان بحث کرد که این تضمین‌ها چه باشند و چگونه باشند.

بالاترین:

وب‌سایت بالاترین، با همکاری کاربران و مدیرانش می‌تواند آغازگر این کار باشد. با توجه به تجربه انجام مصاحبه اختصاصی و پخش زنده مصاحبه، می‌تواند افرادی را برای حضور در این شورا به مصاحبه دعوت کند. کاربران و سیاست‌مداران و روشن‌فکرانی که از کاربران وب‌سایت هستند، می‌توانند در پیکربندی هسته اولیه یا معرفی کسی برای این کار و همینطور پیشنهاد افراد، گام‌های تاریخی بردارند. البته این فعالیت با ایجاد یک صفحه فیس‌بوک توسط بالاترین برای این شورا به سرعت گسترش یابد.  بالاترین می‌تواند در رساندن صداهای نظارتی بعد از تشکیل شورا هم تاثیرگذار باشد. همینطور می‌تواند یک صفحه فیس‌بوک ایجاد کند که چند ادمین داشته باشد و آن صفحه بتواند در اختیار رشد و اطلاع رسانی برای شورا قرار بگیرد.

Advertisements

یک فکر در “پیشنهاد: تشکیل هسته اولیه اتحاد اپوزیسیون با کمک بالاترینی‌ها”

  1. motmaenan ma ehtiaj be rahbari darim ke jeloy asle nezam be istad nemidanam shayad pishnahade shoma gereh gosha bashad

  2. بسیار پیشنهاد خوبی است … مطلب بیایید بر نقاط اشتراک توافق کنیم رو هم خونده بودم و خیلی امیدوار بودم و البته نگران که اینکار در حد یه پیشنهاد خوب باقی بمونه … با این نوشته جدید امیدوارتر شدم …
    من عضو بالاترین نیستم … همینجا ازتون خواهش میکنم که پیگیر اینکار باشید و عملیش کنید..
    با سپاس

  3. سلام به نظر من یکی از بهترین راه ها که خیلی هم میتونه فرگیر باشه برنامه نود هستش .برنامه نود میانگین 10 میلیون بیننده داره که بیشترشون جوان هستن .باید اینقدر تو سایت ها وبلاگ ها از جمله بالاترین و فیسبوک به صورت مداوم تبلیغ بشه که همیشه تو نظر سنجی های برنامه نود یک گزینه انحرافی بزنیم و بهترین گزینه هم هفت هست که هم علامت پیروزی هستش هم معمولا بیشترین تعداد گزینه ها که تا به حال تو برنامه نود شش تا گزینه بوده .و اکثرا هم سه یا چهار گزینه ای میباشد یعنی اینقدر تبلیغ بشه که ناخوداگاه مردم گزینه هفت را بزنن تو یکی دو برنامه که نتیجه خودشو نشون داد بعدش خود حضرات سیما به طور ناخواسته به کمک ما میان که به هر طریقی جلوشو بگیرن و این باعث تبلیغ بیشتر میشه اگه واقعا به فکر میرحسین و کروبی هستین که به خاطر ماها زندان هستن به هر طریقی (اس ام اس -ایمیل – فیسبوک- بالاترین – گفتگو با دوستان و همکاران -مترو – ) که به ذهنتون میرسه این ایده را تبلیغ کنید.

  4. شورای هماهنگی راه سبز امید یا شورای نابودی جنبش سبز؟
    اگر سردار مدحی آبرو و جان خود را بر سر سناریوی مضحکی گذاشت که تنها اندک موفقیت کسب کرد، شورای هماهنگی راه سبز امید بدون هیچ هزینه ای این قریب به یک سال است که بزرگترین جنبش اعتراضی ملت ایران را به انحراف و گسستگی کشانیده است. این شورا که بلافاصله پس از دستگیری رهبران جنبش و بدون سابقه ای در اعتراضات این جنبش اعلام وجود کرد در غیاب یک اپوریسیون موٍثر و با سودجویی از حصر رهبران جنبش بر خوش بینی ملت سوار شد و هر روز بصورت کاملا حساب شده ای به کار خشکانیدن ریشه اعتراضات مردمی همت گماشت. با توجه به اینکه آقایان موسوی و کروبی هرگز اشاره ای به وجود چنین شورایی در صورت دستگیری نکرده بودند، می توان به سوار شدن این شورا بر موج اعتراضات بی رهبر جامعه پی برد.متاسفانه این سناریو دور از انتظار نیست که سربازان گمنام در وزارت اطلاعات به سادگی با این ترفند کل جنبش را به انحلال کشانیده باشند. هیچگونه سندی از وجود چهره های شناخته شده جنبش در این شورا وجود ندارد و کارنامه این شورا به روشنی گویای این حقیقت است که شورا یا به کلی تماس خود را با واقعیات جامعه از دست داده است یا عامدا هدفی جز سوزاندن فرصتهای جنبش برای خود متصور نیست. سکوت های معنادار در بزنگاه های سیاسی که حکومت در ضعف کامل به سر می برد و از دیگرسو اعلامیه های بی روحی چون فراخوان الله اکبر بر پشت بامها در روز قدس موارد کاملا مشکوکی هستند که چرایی آنها با اندک شناختی از روشهای سرکوب جنبش های اعتراضی قابل تحلیل خواهند بود. اعلام اکسیون های سوخته و بی نتیجه پس از قریب به دو سال که از شروع اعتراضات مدنی می گذرد هدفی جز القای مرگ این جنبش و گسترش نا امیدی در بطن جامعه نداشته است. در مقابل و در فقدان رهبران اصلی می بینیم که این هیئت بی هویت از هرگونه موقعیت برای ایجاد شور و اشتیاق در جنبش طفره می رود و در مواردی بحرانی چون اعتراضات به خشک شدن دریاچه ارومیه یا کشتار در سوریه کاملا همسو با منافع رژیم سکوت اختیار می کند.
    در فقدان هرگونه مدرکی دال بر حقیقی بودن این شورا و با توجه به عملکرد ضد جنبش آن، کاملا محتمل است که ماهیت این شورا را از آن کادر اطلاعاتی رژیم بدانیم و منتظر «الماس فریب» دومی باشیم که حکومت چگونه رهبری جنبش اعتراضی مردم را در دست گرفت و آن را به نابودی کشاند. با این تفاوت که بر خلاف داستان ضعیف سردار مدحی، این الماس واقعیست. و یا در خوشبینانه ترین حالت این شورا متشکل از آن دسته از اصلاح طلبان حکومتیست که مشغول سر بریدن جنبش سبز پیش پای اصلاحات حکومتی و ورود مجدد خویش به قدرت هستند.
    اما دریغ که حساسیت لازم در مورد این شورای سراسر بی هویت در جامعه وجود ندارد و فعالان مدنی آسوده خاطر شاهد این توطئه ساده و از بین رفتن توان جنبش سبز هستند.

  5. نظرتون چیه اگه مثل لیبی یه شورا تحت عنوان «شورای ملی انتقالی ایران» تشکیل بشه؟ شورایی که یک نفر اپوزوسیون مهم و شناخته شده و مخالف نظام اونو نمایندگی کنه و سایر اعضا هم از مخالفان از طیف های مختلف باشند.این شورا میتونه همه ی برنامه ها رو هماهنگ و تنظیم کنه و باعث اتحاد همه ی گروهها و افراد حول یک هدف مشخص مثل سرنگونی نظام بشه.

  6. این فکر قبلا هم مطرح شده بود و مشخصا شبکه سکولارهای سبز و یا نهاد مردمی اون رو هم عملی کردند ولی به دلایل نامشخص مابقی گروه های اپوزوسیون از اون استقبال نکردند
    فکر می کنم یکی از دلایلش اینه که هر کدام از گروهها احساس می کنند که باید مرکز سقل باشند و بقیه دور اونها متحد بشن
    تشکیل همچین تشکلی در بالاترین به نظر من می تونه نقش خیلی مهمی در به نتیجه رسوندن این ایده بکنه

  7. به عنوان یکی از فعالین سیاسی داخل کشور این پیشنهاد رو بسیار موثر و خوب میدونم.من در نهاد مردمی عضو فعال بودم الان هم در این گروه هستم و با گروه سکولارهای سبز هم اشنا هستم تنها مشکلی که این دو گروه داشتن نتونستن یک شورای متشکل رو سریع تشکیل بدن نیروهای پیشرو بود ولی اعضای بالاترین و بقیه سایتهای وب 2 این ضعف رو میتونن پر کنن.در صورتی که اینکار میخواهد عملی شود میتوانم راهنمایی هایی در اختیار شما بگذارم. با سپاس مبارز نستوه

  8. urmu1.blogfa.com
    urmu1.persianblog.ir
    هر چه سريعتر تا فيلتر نشده

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s